Dzieci z zaburzeniami napięcia mięśniowego mogą być masowane dopiero wtedy gdy w ich rozwoju dojdzie do obniżenia się barków. Wcześniejsza stymulacja przez masaż może spowodować odwrotny skutek tzn. wzrost napięcia w obrębie kończyn górnych i opóźnienie umiejętności kontroli głowy.  Wysoko uniesione barki powodują: rotację wewnętrzną rąk, wzrost napięcia w kończynach górnych i stanowią mechaniczną blokadę dla ruchów głową. W takich warunkach dziecka chcąc ustabilizować swoją pozycję leżąc na plecach będzie korzystało z napinania obwodowych części ciała „przyklejając” kończyny do podłoża. W leżeniu na brzuchu będzie odginało głowę do góry, ale nie będzie przy tym podpierać się rękoma. Ręce będą pływać nad podłogą lub chwytać podłoże żeby się podciągnąć. Wysokie ustawienie barków uniemożliwia dziecku aktywny podpór na rękach i uzyskanie dobrej jakości kontroli głowy.

Masując dziecku kończyny w kierunku od ciała pociągamy rękę, a dziecko ze wzmożonym napięciem może zareagować jeszcze większym zgięciem kończyny i uniesieniem barku. Jest to krótka droga do utrwalenia wysokiego ustawienia barków. Czasami w terapii stosuje się masaż u dzieci które nie spełniają w/w warunków, ale jest on modyfikowany indywidualnie przez terapeutę NDT do potrzeb każdego dziecka.